Make your own free website on Tripod.com

DE DONKERE NACHT VAN DE ZIEL

ECHTE LEVENSERVARINGEN

 

Het verhaal van Argennon (uit Singapore)...

Mijn naam is Argennon online, maar in de wereld ben ik bekend als Silver. Ik kwam op de wereld in december 1980 en was de eerstgeborene dochter van een gemiddelde Singaporaanse-Chinese familie. Ik deel hier nu mijn ervaringen om je te laten weten dat elke ervaring uniek is. Te veel mensen zoeken ernaar om de fantastische ervaringen van andere mensen te lezen en zeggen dan: 'O mijn God, kijk eens wat hij/zij meegemaakt heeft'. Mijn ervaring kan fantastisch zijn voor jou; met kan middelmatig zijn of het beste voor een ander. Wat leert ons dat tenslotte? Dat elke man en vrouw hier haar eigen pad bewandeld en dat alle paden naar God/Godin/universum/Bron leiden. Hoe je het ook wil noemen. Ik haat terminologie :o)

Als kind zag ik elementen in de lucht, ze dreven zingend, lachend en spelend voorbij. De natuur was niet alleen een mooi landschap om te bewonderen, de Natuur was een levende, ademende symfonie van miljoenen aparte wezentjes, allemaal geleid in het orkest van een grotere hand. Het leven sprak, in taal, in ritmes die niet volledig door mijn menselijk brein konden worden begrepen, maar eerder begrepen ergens diep in mij op een plaatsje dat ik nog moest zien en vinden. Zo was de onschuld, dat was hun vreugde. We spraken samen, we zongen samen. De wereld sprak en hij sprak met dezelfde stem waar je ziel mee spreekt. Om het dichterlijk te zeggen, de wijsheid van de tijd is binnen je bereik, je moet er alleen maar naar luisteren.

Daarna kwamen de eerste golven van duisternis. Ik moest naar de lagere school, waar ik samen moest gaan zitten met andere kinderen uit verschillende klassen. Hoe voelde dat voor mij? Het was alsof de andere kinderen me niet begrepen als ik met hen praatte. Ik was verloren. Het was zo'n wrede wereld, en zo blind. Blind voor het mysterie van leven rond ons, het leek alsof de materiŽle dingen het enige plezierige was. Het verlangen naar materieel willen liep zelfs door zo'n jonge zielen. Mijn ziel sloot zich, afschuwelijk gewond. De materiŽle wereld was zo vreemd voor mij. Ik deed het niet goed op school, en ik had niet veel vriendjes. Ik was te naÔef voor deze wereld en het duurde niet lang voordat de andere kinderen beseften dat ik heel onnozel was in hun ogen. Ik werd ongelukkig, ik verstond niet waarom 'andere mensen zo waren'.

Het was in de high school dat mijn eigen 'donkere nacht van de ziel' op me neerkwam in al zijn verhevenheid. :o) Nogal een ziekelijke manier om te zeggen hť? Wel, als het op me neergekomen was bleef het voor zeven jaar, de vier jaar van high school en de volgende drie jaar hoger beroepsonderwijs. Het was gedurende deze periode dat alles wat ik was, of liever hoe ik dacht dat ik was, onder de aanval kwam van iedereen rondom mij. Vrienden, leraren en familie viel op mij in een meedogenloos gevecht om me te 'veranderen'. "Verander' riepen ze, 'Stop met leven in dat droomland van jou!' 'Wees een normaal kind en haal goede resultaten!' riepen mijn ouders. 'Wees een normale tiener en doe als een normale tiener' riepen mijn vrienden. 'Stop met je vreemd te gedragen en te doen alsof je dingen hoort en ziet!' riep bijna iederen. :o). Wat een tijd was dat. Ik ben verwonderd dat ik het er levend van afgebracht heb, hoe ongezond het ook was.

Ik kan zeggen dat ik het probeerde. Ik cijferde, voor de lol, ik raakte nergens en ik was nergens? :o) Ik eindigde met te bewijzen hoe verkeerd het was om normaal te zijn! Maar deze openbaring kwam pas na zeven jaar van mezelf negeren. Ik blokkeerde alle kanalen die ik met de andere werelden had, studeerde hard op wat 'normale' kinderen van mijn leeftijd wilden en ik probeerde mijn best te doen om erbij te horen. Het was een harde harde tijd vol vechten. Maar hoewel ik het toen niet voelde, was het als zelfmoord plegen. Het was alsof ik elk beetje van mijn ziel vermoordde, terwijl zij 'Nee, Nee' riep. Het was een pijnlijke tijd, er was zo veel verwarring en nog meer pijn. Daardoor ontkende ik de kracht van te zijn wie ik ben, en werd een pop waaraan iedereen kon trekken op de manier waarvan zij wisten dat het het beste was voor mij.

 Alles kwam op zijn toppount in het begin van het jaar 2000, toen ik ongeveer 20 jaar werd. Tegen die tijd had ik 7 jaar jaar van mijn leven een verloren gevecht gevochten en ik voelde me nergens. Ik voelde me klinisch depressief. Het effect

 van de depressie is een doordringende ziekte die zich traag maar zeker uitbreidt over je gehele lichaam, het bestormt je geest met zijn verraderlijke negativiteit, overstroomt en verstikt je hart in onredelijk angst en zelfbeklag. Dag en nacht vloeinden in elkaar over zonder enig besef van tijd. Ik verloor alle eetlust, ik vergat afspraken, ik voelde me de hele tijd ziek, en het afgrijselijkste van het afgrijselijke! Ik waste me niet! Bah! Het ging altijd maar verder naar beneden tot op een niet zo mooie dag, waarop ik me realiseerde dat ik dood wou. Ik riep naar de sterren die nacht:"Haal me naar huis! Ik wil hier niet meer zijn! Ik ben mislukt, okť? Ik heb de kracht niet meer om te doen wat je wil dat ik hier doe. Ik kan het niet! Ik kan het niet! 'Haal  me naar huis! Ik wil naar huis!"

 Ik weet niet meer hoe ik eruit gekomen ben. Het was duidelijk niet door mijn eigen kracht alleen! Er waren vrienden die me hielpen. In het midden van 2000 studeerde ik af, en was op een of andere manier terug aan het keren naar een besef van geestelijke gezondheid. Door die tijd was een van de grootste lessen in mijn leven overwonnen. Wees jezelf! Wees wat je bent. Laat niemand het je anders zeggen, want niemand kan je beter kennen dan jij. Het is geen gemakkelijk pad, maar het is het waard. Om je ware zelf te leren kennen is de eerste stap je ziel te kennen. De waarheid kan niet ingepakt worden, kan niet gerangschikt worden, en kan niet omschreven worden. Heb de moed om het te volgen.

 Je vraagt je misschien af of het dan voorbij was? En ik antwoord, 'Nog lang niet!' De weg naar de waarheid neemt een lang draaiend pad en het is een reis die nooit eindigt. Vandaag kan ik je enkel zeggen hoe weinig ik nu weet, wie weet wat ik morgen leer? Het is waar, ik vond de kracht om mezelf te zijn, maar door dit te doen was ik enkel klaar voor de volgende les. De volgende les die op mijn weg kwam is ťťn die alle pogingen om het te beschrijven trotseerde. Het is enkel iets wat ervaren kan worden.  Ik dacht dat mijn hele leven rondom mij aan diggelen lag, jongens, wat was ik verkeerd. Ik was fysiek geen ruÔne, ik verloor geen geld, familiebezit en zo. Nee, alles wat ik in me had viel in kleine stukjes. Is het niet raar? Had ik mezelf net gevonden om terug in brokjes te vallen? Wat ik bedoel? Het toont gewoon aan dat alles wat ik dacht dat mijn ware zelf was dat eigenlijk totaal niet was. Bij lange na niet.

Het was een ongelooflijke ervaring, nog te meer omdat ik me eraan wilde onderwerpen. Ik had geleerd dat de lessen van het leven komen en gaan en alleen pijn doen als je je ertegen verzet. Zelfs nu ik je dit vandaag aan het typen ben en erover nadenk voelt het als een kop zuivere, onstuimige mede, een vreugde die in je wezen glijdt als je het drinkt. Het brengt je naar boven en laat je nooit meer vallen! Ik zou kunnen lachen door de pure, zuivere vreugde ervan! Dit is het ware toppunt van de donkere nacht van de ziel, wanneer alles voor de laatste keer breekt, IN jou en alles schoon gemaakt is. Wat eigenlijk kapot viel was mijn EGO, en alle illusies die ik had over de wereld. Het is zoals Anthony De Mello zegt: "Wil je wakker worden? Wil je geluk? Wil je vrijheid? Hier is het: Laat al je onechte ideeŽn los. Kijk door mensen. Als je door jezelf kijkt kan je door iedereen kijken. Dan zal je van hen houden. Anders zal je je hele tijd spenderen met de verkeerde ideeŽn over hen, met je illusies die voortdurende tegen de realiteit ingaan."

 Het Boeddhisme zegt dat al het lijden komt door het verlangen van de mens naar het materiŽle; dus hieruit volgt dat al het leed van de mensen komt. Een ander citaat uit het boek van De Mello 'Awareness' 'Bewustzijn' zegt bijvoorbeeld: 'Elke keer dat je een negatief gevoel hebt naar iemand leef je in een illusie. Dan is er iets serieus mis met jou. Je ziet de werkelijkheid niet. Er is iets in jou dat moet veranderen. Maar wat doen we normaal als we een negatief gevoel hebben? "Het is zijn schuld, het is haar schuld. Zij moet veranderen." Nee! De wereld is in orde. De enige die moet veranderen ben JIJ.'

Alles rond de donkere nacht van de ziel draait rond verandering. Over JIJ die JEZELF moet veranderen. Dat is wat ONTWAKEN wil zeggen.

Er is niets belangrijker dan ontwaken, dan jezelf veranderen, dan de illusies die je van de wereld hebt te aanvaarden. De Mello heeft gelijk. De wereld is okť, het is WIJ die moeten vernaderen en de wereld zal mee veranderen. Alles wat ik hier gezegd heb is eenvoudig een ander pad, mijn persoonlijke pad. JIJ hebt je eigen pad, je eigen veranderingroute. Het zal hard zijn, dat garandeer ik je, maar ga erin. Ga erin omdat het is zoals ik zeg, 'Het uur voor het licht wordt en de zon opkomt is het uur dat het het donkerste is, maar heb geen angst, de zon ZAL opkomen en met haar, een nieuwe dag.'

Als je contact met me wil hebben om met mij te delen, mijn e-mail adres is...

argennon@visto.com

Voor degenen die niet in het Engels kunnen schrijven kan je e-mailen naar fromthestars1@hotmail.com, dan vertaal ik alles naar het Engels en stuur het naar Argennon.

 Voor al mijn broeders en zusters.

 Terug             Home