Make your own free website on Tripod.com

DE DONKERE NACHT VAN DE ZIEL

LEVENSECHTE ERVARINGEN

      

Het verhaal van Margaret (uit AustraliŽ)...

Mijn leven was een serie donkere nachten. Elk met zijn eigen openbaringen.

Elk in oveeenstemming met verandering en groei. Als de donkere nacht periode langer duurde en won in stuwkracht en groei, begon ik me af te vragen waarom? De grootste triggers in mijn leven schenen rond de geboortes van mijn kinderen, of het begin van de grootste verandering. Na mijn eerst kind moest ik mijn job verlaten, mijn auto verkopen, mijn identiteit veranderen. Het leven was ok voor een paar jaar en ik veranderde tussen staten, ik kreeg heel rare ervaringen. Ik werd paranoide van 's nachts door het raam te kijken, ik begon me af te vragen wat mijn doel was, het antwoord dat ik kreeg was "te kijken naar de kleine kinderen'. Ik had geen idee wat het betekende, ik weet het nog steeds niet. Ik ging 12 maand later weg met een tas om te overnachten. Ik verloor alles, al mijn kleding, bezittingen, zelfs mijn auto. Ik sliep op de bank bij mijn moeder voor 6 maand. Een paar jaar later werd mijn tweede kind geboren na een relatie die helemaal verkeerd liep. Er was een heleboel pijn en angst bij betrokken. Ik verloor 2 zaken, en verhuisde naar het platteland. Ik leefde in een caravan zonder electriciteit en water en met nauwelijks het fundamentele. De volgende twee jaren werd het alleen maar slechter, ik had geen auto, en geen hoop op een beter leven. Mijn dochter van zes maand had een levensgevaarlijke ziekte en ging bijna dood, ik moest een hoge ziekenwagenrekening betalen en het leven was een groot gevecht. Ik werd 's nachts wenend wakker. Ik verloor gewicht en liet mijn frustratie en pijn los door tuinen om te spitten, en zo verloor ik veel gewicht. Ik had geen verwarming in de winter en uiteindelijk kreeg ik longontsteking. Ik was serieus ziek en had heel veel pijn en ik denkt dat de eerste keer was dat ik schreeuwde met heel mijn hart WAAROM? God help me!! De dingen begonnen opnieuw te bewegen. Mijn huis werd gebouwd en de dingen leken goed te gaan voor een tijd. Maar er bleven negatieve periodes komen en ik voelde me te machteloos om het te stoppen. Dit duurde enige tijd en in dat stadium ging ik grondig in meditaie, ik leerde kristalheling, ik las aura's, en de dingen werden weer goed. Ik voelde dat ik iets gevonden had om de leegte op te vullen die in mijn leven was. Ik deed toen ook automatisch schrift, met vele woorden van wijsheid die ik meestal negeerde. Ik voelde al die tijd dat ik op een of andere manier een verbinding had met de sterren, er verschenen vreemde lichten en ik had een soort doel maar het ontging me. De dingen waren financiŽel nogal moeilijk maar toch... OK. Ik besliste om mijn studies verder te zetten en eindigde toen in een relatie. Mijn dochter kreeg bacteriŽle menegitis en was opnieuw bijna dood. Mijn dochter had een volle zes maand nodig voor ze opnieuw goed kon lopen en ik zat onder een hoge stress met dokters- en specialistenafspraken, er werd bevestigd dat ze nu 90% doof was.

Het was in die tijd dat ik boodschappen begon te krijgen dat 'de vogels komen' en dat het nodig was om me voor te bereiden.

De relatie draaide uit op een nachtmerrie en ik werd gestalkt en lastig gevallen voor lange tijd door deze persoon. Ik ging mijn hele leven al in en uit depressies maar scheen er uiteindelijk altijd terug uit te komen.

De volgende jaren waren ok, ik vervolgde mijn studie. In die tijd werd ik dierenverzorger en moest omgaan met publiek. Ik had niet genoeg zelfvertrouwen in het buitengewone, en ik werd aangevallen door andere verzorgers die me wilden verdringen. Ik zat er in voor ongeveer 12 maand, ik probeerde er het hoofd aan te bieden, maar ik zat erin omdat de nood er was, en er kwamen heel veel dieren binnen. Ik leerde een van mijn grootste lessen in die tijd, ofschoon het me bijna brak. Toen dit tot rust kwam, kreeg ik serieuze problemen met mijn zoon. Hij bezorgde me buitengewoon veel stress en pijn, wat ongeveer de volgende zeven jaar duurde, er werd ingebroken in mijn huis, er werden dingen gestolen en ik leefde op het scherp van de snede. Er waren veel tijden dat ik in de tuin, in het midden van de nacht zat te wenen en uitkeek naar de sterren waar ik om hulp wou vragen, en om een eind te krijgen aan alle pijn. Maar de dingen gingen verder naar beneden en ik zat in een serieuze depressie die jaren duurde. Ik dacht erover om een einde te maken aan mijn leven, aan vele ontsnappingspogingen, maar ik had verantwoordelijkheden.

Dan kwam ik de liefde van mijn leven tegen. Het leek alsof al mijn gebeden verhoord waren en uiteindelijk was ik gelukkiger dan ik ooit geweest was. Ik ontdekte dat ik zwanger was en hij wilde niet verwikkeld raken met een jong kind op die leeftijd. Dus, dat was dat. Ik werd tot in mijn kern verbrijzeld. Ik had nooit zo intens pijn ervaren en zat in een zelfverloochening tot ik mijn tweede dochter had en daarna nog een jaar. Ik had een keizersnede en terwijl ik in het hospitaal was werd ik overladen met infusen. Ik was opgeblazen als een ballon en had vier dagen niet gegeten. Ik kwam te vroeg uit het hospitaal en was niet in goede conditie. Ik had plotseling een reusachtige fysieke bevrijding, een totale leverreiniging, met hevige nachtelijke zweetuitbarstingen als mijn lever alle toxine/woede verbrandde. Dit barstte uit in een reusachtige emotinele bevrijding die me overweldigde. Ik huilde een maand non stop. Ik huilde een jaar. Mijn pijn was zo groot en zo oneindig dat ik bijna de werkelijkheid niet meer aankon. Ik klemde me vast aan mijn studies om enige zelfwaarde en doel in mijn leven te hebben, maar ook dat viel uit elkaar. Ik had eens in mijn leven onvoorwaardelijke liefde ervaren, maar het was niet van lange duur en terug van me afgenomen. Mijn jongste dochter was de zegen die ik ontving om deze leegte op te vullen. In deze donkere uren weende ik en vroeg altijd maar weer, waarom, help me om liefde te vinden, help me om vrede te vinden, help me om de pijn te stoppen, altijd maar opnieuw. Niets gebeurde, ik was heel wanhopig. Financieel ging het alleen maar slechter, mijn zoon veroorzaakte grote conflicten, ik stopte met mezelf te verzorgen en ging fysiek en mentaal bergaf. Dit was de moeilijkste tijd van allemaal.

Dan ging ik door een periode van stagnatie, waar in ik begon te twijfelen over mijn studies. Ik had het gevoel dat dit een reis was maar niet de bestemming.

Ik begon naar mijn hele leven te kijken. Ik realiseerde me dat ik de onvoorwaardelijke liefde niet kon aanvaarden, omdat ik niet van mezelf hield. Hoewel ik dit wist, scheen de toepassing in een echte situatie geen succes. Ik vroeg om leiding over hoe ik van mezelf kon houden terwijl alles in mijn leven dat nog enige mening had voor mij had wegglipte. MateriŽle dingen interesseerden me niet, alles waar ik ooit naar streefde leek niet belangrijk meer. Ik viel opnieuw in een diepe depressie. Ik begon veel te wenen zonder enige reden. Ik werd heel moe en had heel veel slaap nodig.

Mijn huis viel uit elkaar, ik kon het hoofd niet meer bieden aan de alledaagse taken. Mijn zoon leek zijn leven uiteindelijk op orde te hebben en het mijne viel aan diggelen. Hoe minder aandacht ik had in mijn omgeving hoe groter de stress en de chaos was die alles leek binnen te dringen. Ik verloor alle interesse in mijn leven en wilde een kluizenaar worden. Ik besefte dat ik me naar binnen terugtrok. Dat maakte dat ik me schuldig voelde. De beste manier om het te beschrijven is dat mijn structuur oploste, alles waar ik op vertrouwd had voor mijn zekerheid ging in rook op. Ik werd heel negatief. Het was alsof elk lichtje uit me weggenomen was. Ik leefde aan de donkere kant. Mijn dochter is nu bijna drie jaar. Ik voelde dat ik gestopt was. Dat het leven binnenin me gestopt was. Nu beginnen er nieuwe lessen naar boven te komen in mijn leven. Ik begon weer aandacht te schenken aan mezelf en werd sterker.

Ik voelde me nog steeds in niemandsland, verloren in mijn eigen geest, los van de realiteit, los van het fysieke. Ik was angstig, ik was verloren en ik wist niet waar ik heenging. Al die tijd vroeg ik opnieuw om leiding, vroeg ik opnieuw om me de weg te tonen, om me alsjeblieft hieruit te helpen, om ergens stappen te kunnen zetten, alleen maar stappen. Maar toch bleef ik daar en alles versterkte. Ik maakte dan een beslissing  om erin mee te gaan. Ik liet mijn studies los, ik liet alles los, misschien zal ik nog wel weer verder gaan, ik hoop het, maar nu maakt het niets uit. Ik besliste om het Universum te vertrouwen, om het licht toe te staan om me naar mijn volgende stap te leiden. Ik vertrouwde erop dat alles in orde was, zonder te letten op hoe het gebeurt. Vanaf dat moment ontspande ik een beetje, de sluier trok een beetje op. Genoeg om hulp te zien waar het gegeven werd, om de waarheid te zien, om mijn geest meer uit te breiden. Ik weet dat er nog dingen te doen zijn, en mijn weerstand is nog tamelijk groot, maar het is goed, ik heb nu vertrouwen, want ik kan nergens naartoe voor mijn hoger goed. Ik zorg nog steeds voor dieren.

Wat me het meeste hielp in deze tijd:

Het grootste wat je kan vinden is iemand die begrijpt waar je doormaakt en dat je niet alleen bent. Dat deed ik uiteindelijk.

Ik zag op een dag dat er geen vreugde in mijn leven was. Dat de vreugde me vele jaren geleden in de steek gelaten had. Ik voelde wat het betekende om vreugdevol te zijn... dus hoe heb ik het teruggekregen? Ik zocht in mijn hart en in mijn geest naar de grooste vreugde die ik had als kind. Dat was mijn paard. Dus kocht ik een nieuw paard. Ikkijk naar haar en ze vertegenwoordigt vreugde voor mij. Ik zie haar als vreugde. Ik zag dat ik vreugde kon hebben, eens ik besliste dat ik het waard was... en dat ben jij ook.

Ik leerde om een dag met een keer te nemen. Dit proces had een wil van zichzelf, je kan ofwel erin meegaan ofwel ertegenin gaan. Als je waarachtig gelooft dat het je hoogste goed in orde is, wees dan gewoon. Leef in het moment en zie wat het volgende je brengt. Dit is moeilijk, om alleen maar 'toe te laten' maar door toe te laten wat je nodig hebt om verder te gaan, is het toegelaten.

Als je fysieke wereld afneemt en je spirituele wereld uitbreidt, ga er dan in mee. Verken het. Ik ga nog steeds om met veel schuldgevoelens op dit gebied, maar ik heb geen andere keuze, het is zoals het is. Morgen kan het anders zijn.

Stop nu en dan je geest. Mijn geest is zo vol van wat ik zou kunnen doen, van wat ik zou moeten doen, dat ik niets doe. Als je al jaren niet meer gemediteerd hebt, zoals ik, dan is het een goede tijd om eraan te beginnen. Ik wil me er ook in gaan oefenen, ik voel dat het nodig is, maar ik kan het nog niet. Maar dat zal wel komen.

Laat alles los in je leven dat je niet nodig hebt, en ik wil zeggen, alles. Laat het niet zitten. Laat het onmiddellijk los. Dit laat stromen. Praat met God, stel vragen, onderzoek... de antwoorden komen, is het niet in de ene vorm, dan in de andere. Op bepaalde tijden kon ik geen hoger doel zien in dit alles. Voor mij was het allemaal negatief. Ik ben nog steeds tamelijk negatief bij tijden, en wordt soms heel ongeduldig, maar ik heb een innelrijk weten dat wat gebeurd is moest gebeuren. Ik heb dit geaccepteerd, en nu begin ik de positieve kant te zien. Als je contact met me wil opnemen om energie te delen, mijn e-mail adres is...

margapixie@hotmail.com

of als je in het nederlands schrijft, schrijf dan naar fromthestars1@hotmail.com, ik vertaal het voor jou en stuur het door naar Margaret. Alles wordt in vertrouwen behandeld.

terug           home