Make your own free website on Tripod.com
img27aa.gif (1396 bytes)

MIJN SPIRITUELE CRISIS 
OVERGAVE EN LOSKOMEN

 

img27aa.gif (1396 bytes)

Dertien jaar geleden kwamen er een serie onverwachte gebeurtenissen uit het niets op me af en begonnen de totale koers van mijn leven te veranderen. Hoewel het traag begon in het begin, was elke ervaring meer dan genoeg om mijn angsten naar boven te brengen. En toch was mijn leven nog steeds te hanteren, nog steeds te redden. De dingen waren nog onder controle. Ik speelde het klaar om mezef te vermannen, en bad tot God, ademde diep in en bracht een verniewend besef van energie in mijn carriŤre en persoonlijk leven. Dat had al altijd gewerkt. Ik was ervan overtuigd dat alles op zijn plaats zou vallen zoals tijdens andere tijden in mijn leven.

Ik was heel kortzichtig. Er kwam een nieuwe golf van onverwachtse gebeurtenissen in mijn leven gedurende de lente van 1991 zonder waarschuwing. De volgende zeven jaar versterkten deze ervaringen en namen zo'n grote plaats in in mijn leven dat ik uitreikte naar God op manieren die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Ik deed dit om gezond te blijven en om mezelf ervan te weerhouden in een staat van blijvende hopeloosheid en wanhoop te zijn. Dit was niet in kaart bebracht territorium voor mij en ik ben niet beschaamd om te zeggen dat ik bang was. Voor de eerste keer in mijn leven leek het alsof ik de controle over mijn leven verloor en er niets kon tegen doen.

Toen ik vroeg waarom deze dingen gebeurden met mij, begon ik een persoonlijke relatie met God. In dit proces ging ik door een uiterst diepe en radiacale spirituele ontwaking, waar ik totaal onvoorbereid op was. En toch had het een mirakuleus effect op mij. Voor de eerste keer in mijn leven begon ik te ontdekken wie ik werkelijk was, en nog belangrijker, wie ik echt wilde worden.

Er was heel veel nodig om me in die richting te bewegen. Voor dit allemaal begon was ik redelijk comfortabel in mijn leven. De dingen gingen goed. Ik kon plannen maken voor de toekomst. Een lonende carriŤre, een mooi huis op het platteland, de vreugde die mijn kinderen mij gaven, een geliefde moeder voor die kinderen, mijn liefdesrelatie met de zee en een prachtige familiekring waren verzachtingen voor een verzwakkend huwelijk. Het kon heel wat slechter. Door dit alles beschouwde ik me heel gelukkig. Het was een tussenoplossing, maar ik kon de rest van mijn leven zo leven.

'Dan gebeurde 'het'. Het greep me stormachtig uit het niets en totaal onverwachts. Toen ik dacht dat mijn crisis zijn in volle kracht was, viel ik op mijn knieŽn en bad tot God voor antwoorden, voor leiding en dat hij een eind zou maken aan mijn pijn. Ongelooflijk, maar het werd erger de volgende zeven jaar. Zonder waarschuwing verbrokkelde mijn bekende wereld waar ik van genoot. Hoe hard ik ook probeerde, ik kon niet verhinderen dat het tot een einde kwam.

Een crisis kan in vele verschillende vormen komen die pijn, ellende en fysieke instorting meebrengen. FinanciŽle ondergang, een bittere scheiding, verlies van mijn huis, bankroet, verlies van familieleven, gebrek aan doel en vervulling, diepe eenzaamheid en wanhoop, jaren van intense depressie, verlies van zelfvertrouwen en zelfachting, verlies van identiteit, grote beslissingen die verkeerd aflopen,  leningen moeten doen bij familie voor mijn dagelijkse noden of een combinatie van de dingen hierboven. Ik ben door alles heengegaan de laatste zeven jaar en elke ervaring was meer dan genoeg om mijn onverdeelde aandacht te krijgen. Tesamen in zo'n korte periode, deed hun gewicht me stikken, het werd ondraaglijk en bracht me op het punt waar het uiterst moeilijk was om normaal te functioneren in het dagelijks leven. 

Toen mijn crisis begon te versterken tijdens de lente van 1991, gaf mijn zus me een spiritueel new age boek om te lezen, in de hoop dat het me zou helpen om mijn gedachten te verzetten. Ook al was het woord 'new age' me totaal vreemd in die tijd, ik besliste dat ik het een kans zou geven. Terwijl ik begon te lezen was er 'iets' groots vanbinnen in mij, waarvan ik het bestaan niet kende, dat zich bewoog en ontwaakte. Het was een heel diepgaande ervaring en ik was er totaal niet op voorbereid. Het leek alsof een ander deel van mij heel, heel lang geslapen had en niets anders wilde dan zijn ogen openen en vrijkomen. 

Ik ging door met het lezen van zo'n boeken met een honger die ik niet kon stillen. Vandaag heb ik meer dan driehonderd zo'n boeken gelezen en krijg nog steeds niet genoeg van de waarheid en wijsheid die ze bevatten. Elk boek bracht meer innerlijke verandering en, niet verwonderlijk, ik keek daardoor op een totaal andere manier naar de uiterlijke wereld. Ik ging door een intense spirituele ontwaking en het was de meest opwindende ervaring van mijn leven.     

Er was niets zacht of teer aan mijn innerlijke en persoonlijke transformatie. Het was een krachtige, complete, openende en adembenemende ervaring die mijn ziel in een heel diepe manier heeft geraakt en omhelsd. In zijn ontwaken werd de 'ik' die ik ooit was grondig herschikt en het zal nooit meer hetzelfde zijn. Het is onomkeerbaar. Ik ben hergeboren. En het voelt goed. 

Het belangrijkste is dat ik mijn ogen opende voor wat ik hier doe op deze mooie planeet die niet mijn echte thuis is. En toch was deze plotselinge innerlijk verandering, in zo'n korte periode en met zo'n grote kracht, een heel schrikwekkende en verwarrende tijd voor mij. Waarom? Omdat het valse geloof waarmee ik geconditioneerd werd sinds mijn geboorte - datgene dat ons verankerd en gehecht hield aan de manier van leven van generatie op generatie - snel begon te sterven, samen met het ego. De nieuwe waarheden kwamen even snel naar boven en vulden de leegte die de oude achterlieten toen ze vertrokken. Dan boden de nieuwe uitdagingen en nieuwe waarheden zich aan om dag in dag uit geleefd te worden, omdat ik het heel serieus nam. 

Het was moeilijk om me aan te passen aan alle innerlijke veranderingen door de vele ontzettende gebeurtenissen in mijn uiterlijke wereld. Ieder van hen had meer dan genoeg kracht om mijn ontvankelijkheid tot in de kern te raken. Maar toen mijn innerlijke en uiterlijke ervaringen zich verenigden om me terzelfdertijd te overweldigen had ik geen geschikte woorden meer om de uitwerking die het op me had te beschrijven. Een ding is zeker. De twee tesamen creŽerden een serieuze en doordringende donkere nacht van de ziel ervaring voor mij die zijn totale koers nog moet varen als ik dit schrijf in de herfst van 1998. Ik ben er zeker van dat ik (mijn ego) naar beneden kwam met al de symptomen van een spirituele crisis, wat het een erg pijnlijke, uitputtende en kwellende ervaring maakte die geen mens kan veranderen. En toch kozen velen dit pad als proces om te ontwaken.

Ik besefte niet veel tijdens het meeste van mijn crisis. Het leek zo harteloos en krankzinnig toen het mijn wereld ondersteboven en binnenstebuiten haalde en alles wat we kenden vernietigde in zijn proces.

Hoe hard ik ook probeerde om iets te verdienen, en er waren vele vele paden die ik opgegaan ben om voordeel te halen uit mijn professionele ervaring, al mijn pogingen leidden naar stenen muren of doodlopende straatjes.

Alles wat vroeger werkte om te overleven en om in een inkomen te voorzien voor mijn familie, faalde keer na keer. Niets scheen op zijn plaats te vallen. 

Ik begon mijn hart te verliezen. Ik werd serieus depressief. Ik isoleerde mezelf meer en meer. Mijn zelfvertrouwen leed verschrikkelijk. Mijn angsten en frustraties toonden zich op verschillende manieren waar ik niet zo trots op ben.

Wat ik ook probeerde, of het nu persoonlijk of professioneel was, het leek alsof er iets anders de leiding genomen had en deze kracht nam me mee naar een nieuw pad wat ik moest volgen om een bepaalde reden. De hele ervaring vernietigde mijn hele manier van leven dat ik al zoveel jaren leidde. Ik kan je verzekeren, deze vorm breken was een heel pijnlijk proces.

Ik weende omdat mijn familie beschadigd werd, voor hun verwarring en voor de pijn die ze in stilte leden. Ze hadden altijd op mij vertrouwd en ik zorgde waarlijk graag voor hen. Ook al toonde ik het niet, speciaal voor de kinderen, het woog allemaal heel zwaar op mijn geest en verbrijzelde me in veel stukjes. Waarom al deze dingen gebeurden nadat ik God om hulp gevraagd heb zijn vragen die ik overgegeven heb aan mijn Bron. Het is voldoende om te zeggen dat Gods agenda en onze verlangens totaal verschillend kunnen zijn. 

Ik kan ook zeggen met volkomen en geheel vertrouwen dat deze totale ervaring me een totaal ander persoon gemaakt heeft. Ik zal nooit meer dezelfde zijn, en eerlijk gezegd, ik zou het ook niet willen. Het is niet dat ik een slecht mens was voor dit allemaal begon. In tegendeel, ik werd zowel professioneel als persoonlijk geliefd en gerespecteerd en ik was onmetelijk bezorgd om mensen. Ja, ik had mijn minder goeie kanten, maar dat heeft iedereen. Maar dit hele ding dat leven genoemd wordt gaat om spirituele groei en ons herinneren wie we werkelijk zijn. Dat moet voorrang hebben en ons echte pad in het leven zijn. En dat was niet zo voor mij, jaren geleden.

Zoals zovelen van ons zat ik opgesloten in de materiŽle wereld en in al datgene wat met overleven te maken heeft, met comfort, met vooruitkomen en veiligheid, met het vooruit kijken naar de gouden jaren met een groot ei om oud mee te worden. Maar ik bleef aandringen om antwoorden te krijgen op wie ik eigenlijk was en wat het echte doel was van mijn leven op deze planeet. Mijn oude manier van leven begon aan belang te verliezen en ik had er niet veel interesse meer voor. Ik wil niet zeggen dat ik het vaderschap of mijn verantwoordelijkheden wilde opgeven, ik wilde ook niet stoppen om te zorgen voor de mensen waarvan ik hield. Het waren eerder de oude dingen waarin ik geloofde die geprogrammeerd wraren gedurende de eerste jaren van mijn leven die ik wilde verlaten.

Deze valse dingen schiepen angsten waarmee ik later mijn leven vulde. Het vechten, de wedloop om in de materiŽle wereld te slagen, de prijs die je ervoor betaalt, de valse geborgenheid en het tijdelijk geluk dat je soms in geld vind, mijn verwachtingen van het huwelijk, oude op angst gebaseerde religieuze stellingen, en vele andere misleidende geloofssystemen hadden niet langer het juiste gevoel voor mij. Nu vertelt mijn hart me iets anders, en dat grotere ding, dat in mij ontwaakt is, bevestigt het met zo'n passie dat ik het niet langer kan ontkennen.

In het proces van kijken naar mijn angsten en het laten gaan van dingen die ik geloofd heb die verkeerd zijn, verloor ik de structuur van mijn identiteit. Het is alsof hetgene waarvan ik dacht dat ik was, traag maar zeker, vervangen wordt door iets nieuws, iets wonderlijks en soms iets dat verder gaat dan elke beschrijving.

Denk erover na. Wat geeft je jouw identiteit? Zijn het dingen zoals je naam, je huis, je adres, je job, je familie, je auto, je kleding, je bankrekening, je sociaal nummer, je kredietkaart, je paspoort en je relaties? Al deze dingen en meer spelen samen om het 'jij' te omschrijven die verder gaat doorheen alledaagse dagen, dag na dag, jaar na jaar. Maar die andere 'jij', de echte jij, degenen die je vrij wilt maken, kan dat niet doen omdat je huidige identiteit/ego zich concentreert op angst, overleven en de nood om materiŽel comfort en plezier te hebben in het leven.

Voel je niet slecht, want vroeger waren we allemaal geconditioneerd om te geloven dat het dat is waar succes en vreugde om gaan. Je kent de Amerikaanse droom. En toch, kijk eens naar de wereld rondom je. Ergens zijn we hier serieus uit balans en is het tijd dat we ontwaken als individu en als wereldfamilie.

Toen ik 'mijn leven begon te verliezen' ervaarde ik een diep gevoel van los raken. Langzaam maar zeker begonnen de materiŽle dingen die ik verzameld had door de jaren, hun waarde en betekenis te verliezen. Op een bepaalde manier behoorde ik niet meer bij hen. Het interessante is dat hun afwezigheid me een gevoel van vrede en bewustzijn van eenvoud en vrijheid gaven die ik nooit gekend had. Mjin materiŽle wereld is nu rond mijn kleding, een paar onbelangrijke bezittingen, een oude auto en een klein huisje dat ik huur op het platteland (allemaal gefinancierd door mijn geliefde broer) en een paar kartonnen dozen die de restanten van mijn leven bevatten.

Er is een reden waarom ik gevraagd werd om nu ongeladen te reizen en een veel eenvoudiger leven te leiden. Na al die jaren is het een interessante manier van zijn. Meer dan alles ben ik in een staat van gedachten gebracht die ik ervoor nooit ervaarde.

Ik bevind mezelf in een nieuw, nog niet in kaart gebracht gebied, en toch ben ik nog in de materiŽle wereld, maar ik ben er niet meer zo gehecht aan zoals ik vroeger was. Er is een gevoel van nabijheid met mijn Bron in de plaats gekomen. Ik ben niet beschaamd om te zeggen dat ik, zonder te letten op alles wat gebeurd is, voor het eerst heel diep verliefd geworden ben op God. 

Mijn nauwe band met God moet een einde brengen aan de donkere nacht ervaring waar ik al zo lang in zit dat het bijna een levensweg voor mij geworden is.

Wakker worden met zware schulden, met achterstallige taksen, met een gebrek aan inkomen voor mijzelf, mijn kinderen en mijn ex, met voorstellen van bankroet van mijn crediteurs, zonder contanten om opniew te beginnen, zonder ziekteverzekering, zonder levensverzekering, zonder werk. Ik ben niet in staat om mijn carriŤre te  doen heropleven. Ik ben niet in staat om te helpen betalen voor het onderwijs van mijn kinderen. Ik moest lenen voor al mijn noden. Ik ben niet in staat om me op iets te concenteren. Ik worstel de meeste ochtenden om onder de lakens vandaan te komen, waar ik uren lig in het donker, verstikt in de leegte, in angst en wanhoop. Ik moest me inspannen om deze woorden te schrijven. Het meest kwellende is het doordringende gevoel van nog steeds verlaten te zijn door God. Er is precies nergens of in niets een doel.

Ik denk dat ik ergens in een hoekje zit, gedegradeerd tot niets zodat ik naakt voor God kan komen. Hoe meer ik lees en onderzoek, hoe meer ik begrijp dat dit de beslissende dood van het ego is die ik ervaar waar we ooit allen doorheen moeten om onszelf te hercenteren met het bewustzijn van God.

Een hevige spirituele crisis kan iemand in kwelling, overstelpt, volkomen eenzaam, angstig, verzwakt, uiterst emotioneel, in diepe depressie en afgescheiden van de wereld binnenin en de wereld rondom jou achterlaten.

Het meest verwoestende van alles is het verlies van controle over je leven. Alles lijkt te mislukken, wat je ook doet. Je komt overal op dode punten en tegen stenen muren. Aan het einde van onze wanhoop bidden we God om hulp met een intensiteit die we nooit voor mogelijk hielden. Als dat mislukt, als niets in het leven nog werkt, als de donkere nacht verder gaat, uur na uur, dag na dag, dan is de verwoesting compleet. De leegheid en de eenzaamheid van de ziel is een grote test van ons geloof die elk aspect van ons wezen op de spits drijft.

Ik heb groot aantal boeken over spirituele crisis en aanverwante onderwerpen gelezen om de schijnbare krankzinnigheid te proberen begrijpen en wat het probeert duidelijk te maken. Sommige donkere nachten kunnen subtiel of klein zijn, anderen kunnen alles opslorpen en dan is er ook nog van alles er tussenin. Wat aanmoedigend werkt, is dat de spirituele crisis ooit eindigt. Het brengt tenslotte een nieuwgevonden blijvende innerlijke verandering

Er zijn een paar geschiedenissen geciteerd in "The Stormy Search for Self" 'De stormachtige zoek naar het zelf' van Christina en Stanislov Grof en "Anatomy of the Spirit"'De anatomie van de Geest' door Caroline Myss zijn mensen die de 'donkere nacht' ervaren hebben.

Caroline Myss zei het volgende... 

"Een verandering van bewustzijn brengt altijd een periode van isolatie en eenzaamheid met zich mee als men gewoon moet owrden aan een nieuw niveau van waarheid. Er worden altijd nieuwe deelgenoten gevonden. Niemand blijft lang alleen."

"En boven alles, houd je vast aan de waarheid dat alle donkere nachten eindigen met een licht dat een nieuw pad verlicht."

Christina en Stanislov Grof zeggen dit...

"De levendigheid van je ervaring zal afnemen, maar de herinnering en de invloed ervan zal je nooit verlaten."

"Ik de cultuur van de Okanawa wordt een spirituele crisis of goddelijke krankzinnigheid kamidari genoemd. Het is een periode waarin de geest van een persoon lijdt, een tijd van beproeving waarin hij of zij niet normaal kan functioneren. De gemeenschap steunt zo'n persoon, omdat ze de radeloze toestand herkennen als een teken dat hij of zij dicht bij God is. Nadien wordt zo'n persoon beschouwd als iemand met een goddelijke missie, misschien die van een heler of leraar."

"De sleutel van een spirituele crisis, speciaal die die alles wegteert, is dat deze geloofstesten bedoeld zijn om iemand in een staat van overgave te brengen... naar God. Ik ben ervan overtuigd dat dit het eindpunt is, met het los komen van het ego en met een diep verlangen om de mensheid te dienen als de grootste neveneffecten.

Er is niets gemakkelijks aan een diepe innerlijke verandering die gebracht wordt door de donkere nacht. En toch is er een eenvoudige weg, maar het gaat niet zo gemakkelijk als het klinkt ... laat alles over aan God, niet met berusting, maar met vreugde en dankbaarheid. Het zeggen vraagt niet veel inspanning. Er uur na uur, dag na dag naar leven is de echte uitdaging. Blind vertrouwen, geloof en aanvaarden is niet gemakkelijk te bereiken, maar het is het einde van een spirituele crisis.

Als je door je test gaat, zal er een rustperiode zijn. Dat is een moeilijke les, een heel grote uitdaging... wachten tot de test ten einde is, wachten op Gods hulp en wachten tot je leven weer betekenisvol wordt en een doel heeft."

Hier is Caroline Myss nog een keer...

"Ik moet nog altijd een persoon vinden die het pad van bewustzijnsontwaking volgt, die geen 'wachtperiode' heeft gehad waarin zijn of haar binnenkant opnieuw opgebouwd wordt."

"Er zijn zo veel mensen die vechten om hun weg te vinden in deze noodzakelijke maar verwarrende staat van wachten. Een deel van hen is enthousiast om het Goddelijke toe te laten om hun leven te richten, maar ze worden gemarteld door angst dat ze alle comfort zullen verliezen op het fysieke plan als ze zich overgeven. Dus blijven ze in die afwachtende positie tot ze sterk genoeg zijn om die angst los te laten en de diepere waarheid te omhelzen dat 'alles goed zal zijn' - niet 'goed' volgens in ons beeld, maar in dat van God."

"Men kan het pijnlijke einde van vele levensfasen ervaren, zoals het einde van een huwelijk, of het einde van een beroep. Maar ik moet nog steeds de persoon ontmoeten die voelt dat het echte einde, de eenheid met het Goddelijk gezag  het niet waard was".

Hier is nog een heel bruikbaar inzicht door Ron Roth die ook een donkere nacht doorkwam voor hij zijn echt doel in het leven vondt...

"Ik besef nu wat de betekenis van verlating is: het vertegenwoordigt een vraag van God: 'Ben je in staat om zelfs in de donkerste nacht in Mij te geloven?' "

"Je eigen geest breekt gedurende het verlatingsproces, en je beseft dat de enige manier om uit de hel te komen is terug te keren naar God en de voorwaarden van het Goddelijke, wat de hemel ook van je vraagt vanaf dat punt.

De herinnering aan de 'donkere nacht' blijft in je bewustzijn gegrift als een verwijzingsteken, houdt je verbonden met God, nederig en je voor altijd bewust van je verrijzenis die altijd komt, hoe donker de nacht ook is."

Ja, de donkere nacht is een ongelofelijke ervaring. Het brengt iemand in een staat van schijnbare krankzinnigheid en het angstig besef dat hij/zij het leven niet meer onder controle heeft en dat het allemaal geen zin meer heeft. He bereikt een punt waar het enkel jij en God is. Dan zijn er twee keuzes: bezwijken aan 'heilige krankzinnigheid' of op je knieŽn vallen voor God en hem vragen om je te helpen.

Ik kijk nu terug op de voorbije zeven jaar en schud mijn hoofd in puur verbazing. Ik ben ook in een diepe staat van ontzag en nederigheid. Toen ik zo lang geleden God om hulp vroeg, wist ik totaal niet wat er zou komen. En toch ben ik mijn Bron eeuwig dankbaar dat mijn gebed verhoord werd voor alles wat ik geleerd heb en voor alles waar ik doorheen gegaan ben. Ook al kon ik me in mijn stoutste dromen niet indenken wat er gebeurd is. God heeft andere doelen voor ons, speciaal als we gevangen zitten in de materiŽle wereld. Vraag om hulp, als je wilt, en laat alle verwachtingen los.

Het doel van het schrijven over mijn spirtituele crisis heeft niets te maken met het zoeken naar medelijden. Dat is het verste van mijn gedachten. Mijn echt verlangen is om deze ervaring met anderen te delen die misschien door dezelfde hoge eisen stellende uitdagingen van de donkere nacht gaan met liefdevolle hoop dat mijn verhaal je op een bepaalde manier zal kunnen helpen.

Hier is een laatste inspiratievol citaat dat ik hier wil achterlaten voor jou.

"Je kan niet hopen om spiritueel te groeien tot je bereid bent om te veranderen.

Deze veranderingen kunnen beginnen met kleine dingen, maar als je verder en verder op het nieuwe pad komt, zullen ze ingrijpender en levendiger worden. Soms is er een totale omwenteling nodig voor je op een nieuwe weg in je leven komt."

Gegeven aan Eileen Caddy... door God
'Flight Into Freedom' (1998)
'Vlucht naar Vrijheid' (1998)

Geschreven in de herfst van 1998 door Nick

 Terug             Home