Make your own free website on Tripod.com

Er werden oude aantekeningen gevonden in grotten.

Ze beschrijven UFObezoekers van 12000 jaar geleden

Door: Rick Sedona

Regionaal directeur van SKYWATCH

Zuid Californië - San Diego

 

Hoog in de bergen van Bayankara-Ula, aan de grens van China en Tibet- werd er team archeologen aangsteld om een serie verbonden grotten te bestuderen. Hun interesse werd verhoogd door de ontdekking van een rij keurig geschikte graven die skeletten bevatten van wat een eigenaardig soort mensen waren; eigenaardig omdat ze een onnatuurlijk spichtig lichaam hadden en grote, overontwikkelde hoofden. Eerst dachten ze dat de grotten het thuis waren van een tot dusver ongekende soort apen. Toen vroeg de leider van het team - de Chinese archeoloog professor Chi Pu Tei: "Wie heeft ooit gehoord van apen die elkaar begraven?" Het was terwijl ze de skeletten bestudeerden dat iemand van het team op een grote, ronde stenen schijf stuitte, half begraven in het stof op de grond van de grot. Het team verzamelde zich rond de ontdekking, het aan alle kanten ronddraaiend. Het leek, absurd genoeg, op een soort 'grammofoonplaat uit het stenen tijdperk'. Er was een gat in het midden en een fijne, spiraalsgewijze groef die straalsgewijze uitliep naar de rand. Nader onderzoek toonde aan dat de groeven in feite een oneindige spiraal was van aaneengesloten geschreven merktekens. Het object was een 'bandopname' ... op meer dan één manier. Alleen had in die tijd - het was 1938 - niemand de sleutel voor deze ongelooflijke boodschap. De plaat had een label en in het archief opgeslagen te midden van andere ontdekkingen uit dat gebied. Zelfs degenen die wisten van zijn bestaan wisten niets van zijn betekenis.

Vele experten probeerden de hierolgliefen te veralen in de twintig jaar dat de disk in Peking wegkwijnde. Ze faalden allemaal. Het was een andere professor - Dr. Tsum Um Nui - die die code brak en kon beginnen met het ontcijferen van de 'sprekende groeven' en de eigenaardige gevolgtrekkingen van de schijf konden worden ingezien. Er konden er slechts een paar ingezien worden. De buitenwereld bleef in onwetendheid. Want de conclusies van de professor over de betekenis van de schijf waren zo schokkend dat ze onofficieel werden achtergehouden. De Academie van Pre-historie uit Peking verbood hem om zijn bevindingen te publiceren. In 1965, twee jaar later, werd de professor en vier van zijn collega's de toelating gegeven om hun theorie bekend te maken. Het verscheen onder de lange - opwindende en intrigerende titel: "Het gegroefde schrift met betrekking op ruimteschepen die, zoals opgenomen op de schijven, 12 000 jaar geleden landden". De ' registraties' - 716 van de gegroefde schijven werden later blootgelegd in dezelfde grotten - vertelden een verbazingwekkend verhaal van een 'ruimte onderzoek' door de inwoners van een andere planeet die verongelukten in de bergen van Bayan-Kara-Ula.

Het eigenaardige, spiraalvormig schrift vertelde over de vredevolle bedoelingen van de 'buitenaardsen' die verkeerd begrepen werden en hoevelen van hen in het nauw gedreven en gedood werden door leden van de Ham-stam die in de naburige grotten leefden. Volgens Tsum Um Nui stond op een van de lijnen op de hieroglyfen het volgende te lezen: De Dropas kwalen vanuit de wolken in hun vliegtuig. Onze mannen, vrouwen en kinderen waren tien tijden voor zonsopgang verstopt in de grotten. Wanneer ze tenslotte de tekens van de Dropas verstonden, realiseerden ze zich dat de nieuwkomers vredevolle bedoelingen hadden...". Een ander deel drukte de 'spijt' uit van de Ham-stam die het ruimteschip van de buitenaardsen had laten crashen in zo'n afgelegen en ontoegankelijke bergen, en omdat ze geen mogelijkheden hadden om een nieuw  te bouwen zodat de Dropas terug naar hun eigen planeet konden. In de jaren na de ontdekking van de eerste schijf, leerden archeologen en antropologen meer over het geisoleerde Bayan-Kara-Ula gebied. Veel van de informatie bekrachtigt het bizarre verhaal dat op deze schijven staat. Legenden zeggen dat er in het gebied gesproken werd over kleine, magere, geelgekleurde mensen die uit de wolken kwamen, lang lang geleden. De mannen hadden reusachtige hobbelige gezichten en kleine lichamen en waren zo lelijk en weerzinwekkend dat ze vervolgd en neergemaaid werden door locale stammensen op paarden. Vreemd genoeg klopten de beschrijvingen van de 'binnendringers' met de geraamtes die door door professor Chi Pu Tei gevonden werden in de grotten. Op de muren van de grotten zelf vonden archeologen ruwe tekeningen van de opkomende zon, de maan, ongekende sterren en de Aarde... allemaal samen gevoegd door lijnen van erwtgrote punten. Samen met de schijven waren de tekeningen in de grot ongeveer 12 000 jaar oud.

Het grotgebied werd nog steeds bewoond door twee gedeeltelijke holbewoners die gekend zijn als de Hams en de Dropas. Ze hebben een eigenaardige verschijning. De frele en kleine stammensen worden gemiddeld vijf voet groot en waren noch typische Chinezen, noch Tibetanen. Een expert zei dat "hun ras-achtergrond een mysterie is". Maar zelfs met de verbazingwekkende vertaling publicaties van professor Tsum Um Nui, was het verhaal van de 'ruimteschijven' niet voorbij. Russische wetenschappers vroegen om de schijven te mogen zien en verschillende werden naar Moskou gestuurd voor onderzoek. Ze werden vrijgemaakt van de steendeeltjes die eraan vasthingen en daarna chemisch onderzocht. Tot de verwondering van de wetenschappers bevatten ze grote hoeveelheden cobalt en andere metaalachtige stoffen. Maar dat was niet alles. Toen men ze op een speciale draaischijf werden gezet - volgens Dr. Vyatcheslav Saizev, die de experimenten beschrijft in het Sovjet mazaine Sputnik - vibreerden of zoemden ze in een ongewoon ritme alsof er een soort elektrische lading door hen heen passeerde. Of zoals een wetenschapper opperde: 'alsof ze een deel van een elektrisch circuit vormden'. Ooit werden ze blootgesteld aan buitengewone hoge voltages.

Bevatten de schijven werkelijk registratiemateriaal over een mislukte ruimtemissie door buitenaardse astronauten van 12 000 jaar geleden? Bijna alle leidende 'ruimte speculanten' - Theoritica zoals Erich von Daniken en Peter Kolosimo geloven het. Voor een keer neemt men aan dat bewering dat buitenaardsen misschien al op aarde op bezoek waren, en daaruit volgt dat sommige van hun ruimte-onderzoeken gefaald hebben en dat de astronauten afgemaakt werden.

Terug     Home