Make your own free website on Tripod.com

Meer over het verdwenen werelddeel Atlantis

 

        

Havana, Cuba

10 november 2002

Schattenjagers vinden iets onverwachts        

Inzichten van Atlantis bekendgemaakt door vreemde vormen aan de Cubaanse kust.

Door Kevin Sullivan van de Washington Post

HAVANA -- De beelden verschijnen traag op het videoscherm, als geesten uit de oceaanbodem. De videotape die gemaakt werd door een onbemande onderzeeŽr, toont massieve stenen in vreemde symmetrische vierkanten en piramidevormen in de diepe duisternis van de zee.

Sonarbeelden die vanop een onderzoeksschip genomen werden van op 2000 voet hoger zijn nog meer verbijsterend. Ze tonen dat de gladde witte stenen in een geometrisch patroon liggen. De beelden tonen delen van een stad, in een plaaats waar niets menselijks gemaakt zou kunnen bestaan, met een spanwijdte van rond de acht vierkante mijn groot op een diepzeevlakte nabij het westelijk punt van Cuba.

Paul Weinzweig van Advanced Digital Communications (ADC), een Canadees bedrijf dat de oceaanbodem van Cuba's territoriale wateren in kaart brengt onder contract met de regering van president Fidel Castro zegt: "De natuur kan zoiets symmetrisch nooit bouwen," met zijn vinger over de sonarprinten aan boord van zijn schip dat  gemeerd ligt aan een werf in de haven van Havana. "Dit is niet natuurlijk, maar we weten niet wat het is."

De voornaamste missie van het bedrijf is jagen op scheepswrakken gevuld met goud en juwelen en om potentiŽle winstgevende olie en natuurlijke gasreserves te vinden in de diep wateren die Cuba niet wil onderzoeken.

Schatten jagen is een groeiende industrie de laatste jaren omdat de verbeterde technologie het toelaat om meer precieze verkenningen te doen en gemakkelijker herstellingen toe laat aan onderwaterplaatsen. Geavanceerde computers werken vanop de Ulises, een 260-voet grote treiler die veranderd werld tot een onderzoeksschip voor Castro's regering door de gewezen Franse oceanograaf Jacques Cousteau. 

Sinds ze drie jaar geleden begonnen met het verkennen met gesofisticeerde scannersonars en gecomputeriseerd materiaal zegt Weinzweig dat ze verschillende grote olie en gas afzetiingen en ongeveer 20 scheepswrakken gevonden hebben die onder scheepsroutes liggen waarvan men gelooft dat er nog  honderden zouden moeten liggen. Hetgene met het meest historische belang was de USS Maine, die ontplofte en zonk in de haven van Havana in 1898 tijdens de Spaans-Amerikaanse oorlog.

In 1912 werd het schip gelicht van de havenbodem door legeringenieurs van de U.S. Army, en werd naar dieper water gesleept, ergens vier mijl buiten de Cubaanse kust, waar het achtergelaten werd. Sterke stromingen trokken de Maine  weg van deze plaats, en zijn precieze ligging bleef ongeweten tot de sonar van de Ulines haar twee jaar geleden ontdekte. Op een zomerdag in 2000 toen de Ulises zijn sonar heen en terug trok over de oceaan zoals iemand die een gazon maait, verscheen een onverwachtse steenformatie op de sonar aflezingen. Dat deed Weinzweig en zijn partner en vrouw, Paulina Zelitsky, een in Rusland geboren ingenieur die onderzeebasisen ontwierp voor de Sovjet militairen, opschrikken

"We hebben al enorme hoeveelheden oceaanbodem onderzocht en we hadden nog nooit iets gezien als dit" zei Weinzweig.

De ontdekking deed meteen vonken van speculatie uitslaan over Atlantis, de fabel van de verdwenen stad die voor het eerst beschreven werd door Plato in 360 voor Chr. Weinzweig en Zelitsky waren heel voorzichtig en gebruikten nooit het A wood, en zeiden dat er veel meer studie nodig was voor zo'n conclusie bereikt kon worden.

 terug    home