Make your own free website on Tripod.com

Onze afgescheidenheid van God

 

In het prille begin, voordat tijd, ruimte en het fysieke universum geschapen waren, was Al dat Is alles wat bestond. Alles was in de geest van God.

Volgens oude, mystieke leringen komen onze zielen uit die geest.

Maar binnen de onbegrijpelijke geest van het Absulute, zoals het genoemd word door de ouden, konden God en onze zielen alleen maar dingen weten, we konden niet ervaren en voelen wat we wisten.

Om te kunnen ervaren en voelen werd het fysieke universum gecreŽerd, waarin alles dat bestond, ook emoties, een tegengestelde had.

Dat is de enige manier waarop het kan werken. Om kou te voelen en te ervaren moet warm bestaan, om vreugde te voelen moet zijn tegenovergestelde verdriet bestaan... en zo verder

Onze Bron schiep niet alleen onze zielen als deeltjes of uitgebreidheid van zijn Zelf maar gaf deze zielen een bewustzijn, een vrije wil en de mogelijkheid om te scheppen wat we wilden. We gingen de materiŽle wereld van tegenstellingen binnen zodat we konden ervaren en voelen wat dat te bieden had. En God kon ervaren en voelen door elkeen van ons. We zouden een uitdrukking zijn van onze Schepper terwijl we door de kosmos zwierven.

We kwamen in het fysieke universum, als zielen, om te scheppen, om alles te doen wat we wilden en om dat alles te voelen en te ervaren. We wisten ook dat we vrij waren om grotere op liefde gebaseerde keuzes, of op angst gebaseerde keuzes te maken.

We wisten dat Gods liefde voor ons onvoorwaardleijk was. Dat wat we ook deden we geliefd zouden blijven. Dat deel van het originele plan waarbrogde dat we allemaal terug EEN zouden worden, net zoals we waren in het begin als God beslist om al degene terug te roepen die hij gezonden heeft.

Wanneer we het universum binnenkwamen en zwierven door de oneindige wonderen splitten enorme groepen zielen tot kleinere groepen en deze kleinere groepen scheidden in rassen, deze rassen in families, en zo verder, tot individuele zielen bestonden.

Uiteindelijk kwam het menselijke ras op Aarde, een waar paradijs. We herkenden het als een 3-dimensionaal bestaan, die op een veel trager niveau trilde dan onze geestvorm. Zijn schoonheid was zo adembenemend dat we beslisten om te zien wat het was om wat het te bieden had te ervaren en te voelen.   

Om dit te doen moesten we onze trillingen vertragen en in een fysieke (vleselijke) vorm verschijnen.  En om deze ervaring compleet te maken, beÔnvloedde dit 3-dimensionaal bestaan elk van ons om onze individuele geest te scheiden in mannelijke en vrouwelijke polen, wat de meest pijnlijke afscheiding is van alles voor de individuele ziel. De ouden en anderen noemen deze twee aparte helften "tweelingzielen."

We wisten ook, wanneer we materialiseerden op het Aardse plan, we geconfronteerd zouden worden met twee keuzes. De ene was om ons fysieke bestaan in te zien, maar er niet aan gehecht te raken. Het andere was om er volledig verwikkeld te raken en ons vast te grijpen in het materiŽle plezier. Als we voor het laatste kozen wisten we dat we het risico liepen om onze verbintenis met God te verliezen. En dat is wat gebeurde. Dit wordt de afgescheidenheid genoemd, of de val van de mensheid.

Nadat we het Aardse plan betraden en hier bleven voor langere periodes in fysieke vorm werd ons bewustzijn meer egocentrisch dan Godcentrisch. En de afgescheidenheid van de Ene werd groter door de jaren.

We raakten niet alleen afgescheiden van onze Bron, maar we raakten meer en meer afgescheiden van onszelf als familie van zielen. We waren niet langer een met God en met elkaar. Door de tijd vergaten we compleet wie we waren en dat we allemaal EEN zijn.

De afgescheidenheid van God en van onszelf bracht meer en meer egogebaseerdheid, meer en meer egocentrisch denken met zich mee. Dit egocentrisme leidde naar buitensporig egoÔsme en zelfverheerlijkking wat resulteerde in apartheid en hebzucht. Dit heeft allemaal geleid naar een leven dat geleid wordt door angst en het eog zodat we kunnen overleven. 

Een ander bijprodukt van onze afgescheidenheid is onze pijn en ellende. Het komt voort uit het geloof dat we afgescheiden zijn van onze Bron en onszelf. Hoe werkt het? Door te geloven dat we afgescheiden zijn maken we egoÔstische, egocentrische keuzes, die karma maakt, en dat karma brengt pijn en ellende met zich mee. De opeenhoping van negatief karma keert naar ons terug door de universele wet van oorzaak en gevolg, wat wil zeggen, wat we investeren komt naar ons terug, in dit of een volgend leven.

Ons waanidee, of de materiŽle droom, dat we gescheiden zijn van de ENE en van onszelf en het egoÔsme dat daar van voortkomt is het wortelmotief van al onze problemen die we hier op Aarde ervaren. Deze manier van denken heeft een nieuwe identiteit gecreŽerd voor ieder van ons en steunt de illusie dat we gescheiden zijn van elkaar.

Hoe heeft onze gescheiden manier van denken voor problemen gezorgd? Heel simpel. Het heeft ons geleid tot...

- ons ras is beter dan jullie ras

- onze religie is de enige die je naar God brengt

- de eindscore zal aantonen dat wij de winnaars zijn en jullie de verliezers

- onze weg is de enige juiste weg

- ons politieke systeem is beter dan het jouwe

- mannen zijn slimmer dan vrouwen

- een blanke huid is beter dan een zwarte huid

- Inheemse Amerikanen horen in een reservaat

- inheemse mensen zijn wilden

- en zo verder.

Hoe kunnen we dit alles veranderen? We kunnen de wereld niet veranderen, Maar we kunnen wel onszelf veranderen. Bevecht je ego, het afgescheidene deel van jezelf niet. Dat zal het alleen meer energie geven om zich te verzetten tegen je inzet.

De beste manier om dit egoÔstisch deel te genezen is er onvoorwaardelijk van houden en het in het juiste perspectief plaatsen. Hoe doe je dat? Door onzelfzuchtig van jezelf en van alle dingen te houden. En door bezorgd te zijn, vergevingsgezind, bescheiden, begripvol en niet te schaden. We moeten proberen een leven van onzelfzuchtigheid te leven in alles wat we doen.

Dit zal heel wat kracht vragen, en vele levens om dit te bereiken. Maar het kan. In het proces heeft zich, over de vele levens, negatief geloof opgestapeld en dat zal zich oplossen samen met de angsten die aan de oorsprong lagen hiervan. In wezen moeten we allemaal omkeren en alles helen wat elk van ons op ons pad had door de jaren. Het moet allemaal opgelost worden met onzelfzuchtige, medelijdende, vergevende liefde.

 Wat gebeurt er wanneer we een leven kiezen van onzelfzuchtige liefde? Verlichtende resulaten die alleen komen wanneer we door de dood van het aparte, zelfzuchtige zelf zijn gegaan, en leven in totale harmonie en openheid met de Universele geest. Door dit te doen worden we een dienaar en een voertuig voor God's wil. Op dat punt zal onze pijn en ellende voorgoed voorbij zijn.

  terug

terug naar tweelingzielen

Home